Leto najviše miriše na vreline. One stvarne, temperaturne, od kojih se znojimo. I one lične, unutrašnje, zbog kojih se "preznojavamo". Leto je uglavnom "pozivnica" za treptaj, uzdah i radost koji liče na san, jer su slatki, nestvarni i u prolazu. Kao pečurke posle kiše, sa najvrelijim godišnjim dobom niču romanse...